ING voor € 41 miljard in Spanje

Dat het niet helemaal goed ging met ING na de fusie met de Postbank, wisten we..

Nu blijkt dat ING € 41,3 miljard, het meeste van alle Europese banken, in Spanje heeft belegd. Die € 41,3 miljard is meer dan het hele eigen vermogen van ING.
Hoezo : Goed Risico Management?

Lees meer op :Spanish Risk Management



ING, Succes!

Klant ING betaalt 15% lening overheid

Afgelopen maandag, 26 oktober 2009, leek t weer even feest voor minister Bos.

Op RTL-Z legde Minister Bos t allemaal nog even uit. Hier citeren even kort een van de vele artikelen, in dit geval Eufin:

De overheid behaalt tot nu toe een mooi rendement op de 10 miljard euro staatssteun die vorig jaar oktober aan ING werd verleend.

Een prachtig resultaat, aldus minister Wouter Bos van Financiën maandag in een eerste reactie.

ING betaalt de overheid een rente van zeker 15 procent, ,,meer dan u en ik op ons spaarbankboekje krijgen''. Bos sprak daarom van goed nieuws voor de belastingbetaler. Hij zei dat de overheid de resterende 5 miljard ook zal terugkrijgen van ING. Dat is zorgvuldig vastgelegd in contracten met het concern, aldus de bewindsman.

,,We hebben altijd gezegd dat het soms onvermijdelijk is een bank te steunen. Dat kun je alleen maar doen als je de garantie hebt dat de belastingbetaler dat geld ook terugziet, inclusief rente. Die belofte komen we vandaag na'', zei Bos.

Wat minister Bos heeft gedaan lijkt mooi, maar kijkt u even mee naar de andere kant van het verhaal.....

BO$ verwijt de ketel dat ie zwart ziet
Minister BO$ heeft van ING een rendement van minimaal 15% geëist. De werkelijke eis was echter nog hoger. Hoeveel hoger zegt Bos niet.......

Op 3 maart 2009, op het Eumedion-symposium voor aandeelhouders, hield Bos ons in een toespraak nog voor :

"Veel financiële instellingen hebben zich de afgelopen jaren juist opgejaagd gevoeld door hun aandeelhouders: de yields en de leverages werden opgedreven, met luchtbellen als resultaat."

Blijkbaar heeft Bos dus nu hetzelfde gedaan als waar hij de aandeelhouders van beschuldigde: een absurd hoge rendementseis van meer dan 15% stellen.

Dit terwijl ING geen kant op kon en Bos zelf zegt (zie het RTL-Z interview) dat hij de lening alleen had verstrekt nadat hij zich ervan had verzekerd dat het geleende bedrag ook zeker zou worden terugbetaald. Als dat zo zeker was, hoefde Bos ook geen hoge rendementseis te stellen.....

ING Klant de dupe
Maar wie betaalt eigenlijk die absurd hoge rente van 15%?
ING zult u zeggen....

Maar wie is ING? De aandeelhouders, de medewerkers, de klanten? Ook de normale aandeelhouders van ING zullen hun rendementseis stellen. Niet voor niets daalde de koers van ING toen Bos de tweedeling van ING en zijn 15% verhaal de lucht in slingerde. De koers zal zich echter weer herstellen. ING moet overleven. En dus is degene die uiteindelijk werkelijk de rekening betaald : De klant bij ING. Hartelijk gefeliciteerd ING-Klant, u mag de woekerrente van de overheid betalen. maar prijs u gelukkig, dit rendement valt toe aan alle belastingbetalers in Nederland, dus ook aan u voor een stukje........

ING Bonus: Management by the book

Het wordt steeds gekker in dit kikkerlandje. Soms vraag je je af of er nog iemand in dit land is die weet wat 'management' is. Als voorbeeld: Bonusbetalingen ING.

De feiten

1. Het resultaat van ING daalde van € 9,1 miljard positief (2007) naar € 729 miljoen negatief in 2008.
2. De staatssteun aan ING bedraagt in 2008 zo'n slordige € 40 miljard.
   
   

De bonus
Ondanks bovengenoemde feiten ontvangen vele medewerkers van ING, naast de prestatiebonus, ook nog een discretionaire bonus over 2008. Over de grootte van die laatste bonus is de nieuwe ING-topman Hommen mistig. De bonus zou circa € 300 miljoen bedragen, de media spreken over een veelvoud hiervan.



Onvermogen
Zowel Hommen als Minister Wouter Bos zijn ontevreden over de bonustoekenning:

• Hommen (Bron FD)
  ING-topman Jan Hommen had zijn personeel over het afgelopen jaar liever geen bonussen betaald. Het besluit om de bonussen uit te keren zal echter niet worden teruggedraaid.
  Hommen: 'Het is heel veel geld en ik vind de omstandigheden heel vervelend om dit te doen. We hebben echter genoeg problemen om te tackelen en ik wil niet ook nog eens mijn mensen tegen me in het harnas werken'.
  
  
• Bos (Bron FD)
  Bos liet zijn teleurstelling over het besluit van ING duidelijk merken. 'Ik vind dat elke bank in deze tijden buitengewoon voorzichtig om moet gaan met bonussen.'
  
  Minister Bos gaat er duidelijk niets aan doen: 'Ik ga er niet over, ING is geen staatsbank', aldus Bos
  
  

Management by the book
Nederland voelt dat het belazerd wordt. Indirect worden op kosten van de belastingbetaler bonussen uitbetaald voor een bedrijf dat anders failliet zou zijn geweest.

In ieder 'normaal' bedrijf met een dergelijke terugloop van resultaten, roept de verantwoordelijk Voorzitter zijn mensen bij elkaar en legt uit:

"Beste ING-medewerkers, het afgelopen jaar is, ondanks grote inzet van ons allen, de winst van 10 miljard euro omgeslagen in een verlies van één miljard. Daarenboven hebben we zo'n € 40 miljard aan staatssteun ontvangen.

Zonder deze steun zou ING nu niet meer hebben bestaan. In moeilijke tijden moet het klantbelang en - direct daarna - dat van aandeelhouders prevaleren, boven dat van het personeel. Dit betekent dat we als bestuur moeilijke keuzes hebben moeten maken.

Als Bestuur zien we af van 'gemaakte afspraken', door onze bonussen over 2008 volledig in te leveren en datzelfde vragen we ook aan jullie. Ik vertrouw er op dat jullie je kunnen vinden in de genomen maatregelen.

Ook geloof ik in de kracht van medewerkers, Bestuur en ING als merk om de huidige situatie te keren en van ING weer een gezond financieel bedrijf te maken.

Diegenen die zich onverhoopt niet in de genomen maatregelen kunnen vinden, kunnen direct met mij contact opnemen en zal ik graag persoonlijk te woord staan."

Excuus Management naar de prullenbak
Het excuus van Hommen om het gevecht niet aan te gaan, gaat niet op:

1. Medewerkers
   Bovenstaande mededeling van de voorzitter kost 3 minuten, maakt duidelijk welke medewerkers je wel en niet wil in een bedrijf en committeert bovendien medewerkers aan nieuwe ambitieuze doelstellingen.
   
   Inderdaad, de opportunisten, zelfverrijkers en mensen zonder ING-hart zullen het bedrijf verlaten. Maar daar is niks mis mee, die kan ING missen als kiespijn, zelfs al zijn dat technisch hoogstaande 'professionals'. Daar zal tegenover staan dat ING nieuw elan aantrekt dat er niet voor wijkt om ook in moeilijke tijden de kar te trekken.
   
   
2. Klanten en aandeelhouders
   Ook zullen ING-klanten de boodschap begrijpen: ING is er voor hen en niet andersom. Klanten zullen hun rekening niet opzeggen en weer vertrouwen krijgen in het bedrijf.
   
   Aandeelhouders zullen weer vertrouwen krijgen en meer willen investeren.
   

Gemiste kans
Kortom, het feit dat noch Hommen als eerstverantwoordelijke, noch Minister Bos, ingrijpen, is onbegrijpelijk en een fout met grote consequenties. Voor ING, maar ook voor de rest van Nederland.

Minister Bos kan inderdaad niet direct ingrijpen op de bonussen.
Maar de namens de Nederlandse Staat afgevaardigde commissarissen kunnen duidelijk maken dat als de ING-Directie niet haar verantwoordelijkheid neemt inzake de bonussen, de Raad van Commissarissen dat wel zal doen richting Bestuur.

Een oud Nederlands spreekwoord is hier op zijn plaats:
Zachte heelmeesters maken stinkende wonden.....

Tilmant weg met forse beloning

Het Parool meldt dat het vertrek van Michel Tilmant volgens de officiële verklaring samenhangt met 'de buitengewone ontwikkelingen in de laatste paar maanden en zijn persoonlijke conditie'. Volgens de NOS is Tilmant gevraagd op te stappen.

Naast zijn beloning over de afgelopen jaren van zo'n slordige vijf miljoen euro per jaar, ontvangt de heer Tilmant ook nog een afscheidsbonus van 1,3 miljoen euro en blijft hij aan als 'adviseur'. Dat adviseurschap zal ongetwijfeld betaald zijn en is in feite een verkapte uitgesmeerde afscheidsbonusuitbetaling.

Gefaald
Bestuurders op dit niveau, en zo ook Tilmant, worden betaald om o.a. goed risicomanagement uit te voeren. Tilmant heeft daarin gefaald. Er zijn ook andere bestuurders, zoals Bert Heemskerk van de Rabobank, die niet hebben gefaald. Het snijdt dus geen enkel hout dat Tilmant vindt dat hij geen blaam treft omdat "het concern (lees: hijzelf) hoogstens verrast werd door snelheid waarmee de kredietcrisis zich voltrok".

Vrijwel iedereen met enig financieel inzicht weet dat het geen enkel probleem is voor het bestuur van een bank of verzekeraar om, onder de 'garantie' van specialistische onderzoeken, gedurende een aantal jaren excessieve rendementen te laten zien. Rendementen, die in feite alleen een optie zijn op negatieve resultaten in de toekomst.

Bestuurders zouden dan ook niet alleen beloond (afgerekend) moeten worden op rendement en omzet, maar primair op soliditeit, solvabiliteit (voldoende voorzieningen), lange termijn performance en klant-, share- en stakeholder-tevredenheid.

Afscheidsbonussen
Gewone werknemers die aanwijsbaar disfunctioneren, krijgen geen kantonrechterregelingen mee. Waarom bestuurders wel?

Ook regelingen die vooraf met bestuurders zijn overeengekomen vormen geen enkel argument en zijn herroepbaar op het moment van aanwijsbaar disfunctioneren.

Als bij ING een meer risicomijdend beleid was gevoerd, waren de winsten en dus ook de bestuursbonussen in de afgelopen jaren veel minder geweest en had ING geen overheidssteun nodig gehad. Er is dus zelfs alle reden om uitgekeerde bonussen alsnog achteraf terug te vorderen.

Werknemers op de vloer worden ontslagen en voelen dat direct in hun portemonnee, bestuurders voelen geen enkele financiële pijn en krijgen zelfs nog geld toe. Mijnheer Tilmant krijgt van iedere Nederlander nog even € 0,10 als beloning voor de goede prestatie.

Bestuurscrisis
Niet alleen Tilmant, maar het gehele ING bestuur hebben gefaald. Net als bij een operatie waarbij kanker wordt geconstateerd, moet er nu eigenlijk diep gesneden worden.
Het gevoerde beleid, de risicovolle manier van denken en het onvermogen of blindheid van de organisatie om tijdig problemen en risico's te herkennen en herstelmaatregelen te treffen, is niet alleen verankerd in de positie van de voorzitter, maar in het gehele bestuur en grote delen van de organisatie. In zo'n geval niet het gehele bestuur naar huis sturen, is hetzelfde als in een schaal met rotte appelen alleen de grootste rotte appel er uit te halen en denken dat het dan wel vanzelf wel goed komt.

Een manier van denken verander je niet door alleen maar de voorzitter te vervangen. Dit is een verkeerd signaal aan de organisatie, klanten en aandeelhouders.