Posts tonen met het label bos. Alle posts tonen
Posts tonen met het label bos. Alle posts tonen

27-10-2009

Klant ING betaalt 15% lening overheid

Afgelopen maandag, 26 oktober 2009, leek t weer even feest voor minister Bos.

Op RTL-Z legde Minister Bos t allemaal nog even uit. Hier citeren even kort een van de vele artikelen, in dit geval Eufin:

De overheid behaalt tot nu toe een mooi rendement op de 10 miljard euro staatssteun die vorig jaar oktober aan ING werd verleend.

Een prachtig resultaat, aldus minister Wouter Bos van Financiën maandag in een eerste reactie.

ING betaalt de overheid een rente van zeker 15 procent, ,,meer dan u en ik op ons spaarbankboekje krijgen''. Bos sprak daarom van goed nieuws voor de belastingbetaler. Hij zei dat de overheid de resterende 5 miljard ook zal terugkrijgen van ING. Dat is zorgvuldig vastgelegd in contracten met het concern, aldus de bewindsman.

,,We hebben altijd gezegd dat het soms onvermijdelijk is een bank te steunen. Dat kun je alleen maar doen als je de garantie hebt dat de belastingbetaler dat geld ook terugziet, inclusief rente. Die belofte komen we vandaag na'', zei Bos.



Wat minister Bos heeft gedaan lijkt mooi, maar kijkt u even mee naar de andere kant van het verhaal.....

BO$ verwijt de ketel dat ie zwart ziet
Minister BO$ heeft van ING een rendement van minimaal 15% geëist. De werkelijke eis was echter nog hoger. Hoeveel hoger zegt Bos niet.......

Op 3 maart 2009, op het Eumedion-symposium voor aandeelhouders, hield Bos ons in een toespraak nog voor :

"Veel financiële instellingen hebben zich de afgelopen jaren juist opgejaagd gevoeld door hun aandeelhouders: de yields en de leverages werden opgedreven, met luchtbellen als resultaat."

Blijkbaar heeft Bos dus nu hetzelfde gedaan als waar hij de aandeelhouders van beschuldigde: een absurd hoge rendementseis van meer dan 15% stellen.

Dit terwijl ING geen kant op kon en Bos zelf zegt (zie het RTL-Z interview) dat hij de lening alleen had verstrekt nadat hij zich ervan had verzekerd dat het geleende bedrag ook zeker zou worden terugbetaald. Als dat zo zeker was, hoefde Bos ook geen hoge rendementseis te stellen.....

ING Klant de dupe
Maar wie betaalt eigenlijk die absurd hoge rente van 15%?
ING zult u zeggen....

Maar wie is ING? De aandeelhouders, de medewerkers, de klanten? Ook de normale aandeelhouders van ING zullen hun rendementseis stellen. Niet voor niets daalde de koers van ING toen Bos de tweedeling van ING en zijn 15% verhaal de lucht in slingerde. De koers zal zich echter weer herstellen. ING moet overleven. En dus is degene die uiteindelijk werkelijk de rekening betaald : De klant bij ING. Hartelijk gefeliciteerd ING-Klant, u mag de woekerrente van de overheid betalen. maar prijs u gelukkig, dit rendement valt toe aan alle belastingbetalers in Nederland, dus ook aan u voor een stukje........

08-03-2009

ING Bonus: Management by the book

Het wordt steeds gekker in dit kikkerlandje. Soms vraag je je af of er nog iemand in dit land is die weet wat 'management' is. Als voorbeeld: Bonusbetalingen ING.

De feiten
  1. Het resultaat van ING daalde van € 9,1 miljard positief (2007) naar € 729 miljoen negatief in 2008.
  2. De staatssteun aan ING bedraagt in 2008 zo'n slordige € 40 miljard.

De bonus
Ondanks bovengenoemde feiten ontvangen vele medewerkers van ING, naast de prestatiebonus, ook nog een discretionaire bonus over 2008. Over de grootte van die laatste bonus is de nieuwe ING-topman Hommen mistig. De bonus zou circa € 300 miljoen bedragen, de media spreken over een veelvoud hiervan.



Onvermogen
Zowel Hommen als Minister Wouter Bos zijn ontevreden over de bonustoekenning:
  • Hommen (Bron FD)
    ING-topman Jan Hommen had zijn personeel over het afgelopen jaar liever geen bonussen betaald. Het besluit om de bonussen uit te keren zal echter niet worden teruggedraaid.
    Hommen: 'Het is heel veel geld en ik vind de omstandigheden heel vervelend om dit te doen. We hebben echter genoeg problemen om te tackelen en ik wil niet ook nog eens mijn mensen tegen me in het harnas werken'.

  • Bos (Bron FD)
    Bos liet zijn teleurstelling over het besluit van ING duidelijk merken. 'Ik vind dat elke bank in deze tijden buitengewoon voorzichtig om moet gaan met bonussen.'

    Minister Bos gaat er duidelijk niets aan doen: 'Ik ga er niet over, ING is geen staatsbank', aldus Bos

Management by the book
Nederland voelt dat het belazerd wordt. Indirect worden op kosten van de belastingbetaler bonussen uitbetaald voor een bedrijf dat anders failliet zou zijn geweest.

In ieder 'normaal' bedrijf met een dergelijke terugloop van resultaten, roept de verantwoordelijk Voorzitter zijn mensen bij elkaar en legt uit:

"Beste ING-medewerkers, het afgelopen jaar is, ondanks grote inzet van ons allen, de winst van 10 miljard euro omgeslagen in een verlies van één miljard. Daarenboven hebben we zo'n € 40 miljard aan staatssteun ontvangen.

Zonder deze steun zou ING nu niet meer hebben bestaan. In moeilijke tijden moet het klantbelang en - direct daarna - dat van aandeelhouders prevaleren, boven dat van het personeel. Dit betekent dat we als bestuur moeilijke keuzes hebben moeten maken.

Als Bestuur zien we af van 'gemaakte afspraken', door onze bonussen over 2008 volledig in te leveren en datzelfde vragen we ook aan jullie. Ik vertrouw er op dat jullie je kunnen vinden in de genomen maatregelen.

Ook geloof ik in de kracht van medewerkers, Bestuur en ING als merk om de huidige situatie te keren en van ING weer een gezond financieel bedrijf te maken.

Diegenen die zich onverhoopt niet in de genomen maatregelen kunnen vinden, kunnen direct met mij contact opnemen en zal ik graag persoonlijk te woord staan."


Excuus Management naar de prullenbak
Het excuus van Hommen om het gevecht niet aan te gaan, gaat niet op:
  1. Medewerkers
    Bovenstaande mededeling van de voorzitter kost 3 minuten, maakt duidelijk welke medewerkers je wel en niet wil in een bedrijf en committeert bovendien medewerkers aan nieuwe ambitieuze doelstellingen.

    Inderdaad, de opportunisten, zelfverrijkers en mensen zonder ING-hart zullen het bedrijf verlaten. Maar daar is niks mis mee, die kan ING missen als kiespijn, zelfs al zijn dat technisch hoogstaande 'professionals'. Daar zal tegenover staan dat ING nieuw elan aantrekt dat er niet voor wijkt om ook in moeilijke tijden de kar te trekken.

  2. Klanten en aandeelhouders
    Ook zullen ING-klanten de boodschap begrijpen: ING is er voor hen en niet andersom. Klanten zullen hun rekening niet opzeggen en weer vertrouwen krijgen in het bedrijf.

    Aandeelhouders zullen weer vertrouwen krijgen en meer willen investeren.

Gemiste kans
Kortom, het feit dat noch Hommen als eerstverantwoordelijke, noch Minister Bos, ingrijpen, is onbegrijpelijk en een fout met grote consequenties. Voor ING, maar ook voor de rest van Nederland.

Minister Bos kan inderdaad niet direct ingrijpen op de bonussen.
Maar de namens de Nederlandse Staat afgevaardigde commissarissen kunnen duidelijk maken dat als de ING-Directie niet haar verantwoordelijkheid neemt inzake de bonussen, de Raad van Commissarissen dat wel zal doen richting Bestuur.

Een oud Nederlands spreekwoord is hier op zijn plaats:
Zachte heelmeesters maken stinkende wonden.....

03-03-2009

Entstein

Michael Enthoven, de voormalige CEO van NIBC die verklaarde niet eens te weten wat subprime leningen waren, is op 15 oktober door Minister Bos benoemd tot bestuurder bij RFS Holdings en Commissaris bij ABN Amro Holding en ABN Amro Bank.

Financieel Dagblad: Citaat van Enthoven
Na de mislukte overname door Kaupthing stapte Enthoven op. Tegenover het FD zei Enthoven dat hij niet op de hoogte was van NIBCs betrokkenheid bij subprime hypotheken.

'Ik wist niet dat we subprime-leningen kochten', zei hij in februari op de dag dat hij opstapte. 'Ik wist toen zelfs niet wat subprime was. Misschien dat onze Amerikaanse portfoliomanagers het wisten, maar het is uiteindelijk onze verantwoordelijkheid dat we weten waarin NIBC belegt. Stegmann en ik trekken hier onze conclusies uit.'

Dezelfde Minister Bos heeft - anno maart 2009 - sterke kritiek op commissarissen.

Mi(ni)sterie van Financiën
De benoeming van Enthoven is discutabel en een mysterie. Het Ministerie van financiën licht de benoeming toe:

"Begin dit jaar trad hij (Enthoven) af. Hij nam daarmee verantwoordelijkheid voor de problemen bij NIBC, dat zwaar had te lijden van de aanzwellende kredietcrisis."

Verantwoordelijkheden
Blijkbaar verwart het MvF (Bos) "het nemen van iemands verantwoordelijkheid" met "het realiseren van iemands verantwoordelijkheden".

De schijn tegen
Los van de mogelijkheid dat Enthoven inderdaad een 'financiële kanjer met één vlekje op zijn blazoen' is, heb je als MvF de verantwoordelijkheid iedere verkeerde schijn bij benoemingen te vermijden. Door deze benoeming neemt het vertrouwen van Nederlanders in de regering verder af.

Pensioenfondsen
Behalve Enthoven waren er nog meer instanties die blijkbaar ook niet erg met het woord subprime bekend waren: De pensioenfondsen, hun adviseurs en de toezichthouders.

Als gevolg van de subprime leningen namen de beleggingen (A=Assets ) van pensioenfondsen het afgelopen jaar (2008) met zo'n slordige € 160 miljard af. Het vermogen (E=Equity), zijnde het saldo van de Assets en de Verplichtingen (L=Liabilities), van pensioenfondsen die sterk in subprimes en (buitenlandse) aandelen hadden belegd, werd daardoor negatief.

Einstein wist het al:


Verdampt
€ 160 mlrd in één jaar is er bij de pensioenfondsen verdampt. Dat is nog eens andere koek dan € 40 miljard die volgens Minister Bos de afgelopen twee jaar verdampt is op de overheidsbegroting. Hopelijk kijkt Minister Bos niet alleen naar zijn eigen kasboekje, maar naar het gehele financiële en economische kasboek van de B.V. Nederland.

Wie helpt, Enthoven, Einstein of misschien wel 'Entstein' .....? Het wordt tijd om snel de totale financiële en economische schade te overzien, echte maatregelen te nemen en goede benoemingen te doen.

20-02-2009

Zalm blijft lachen

Als Minister van Financiën lachte Zalm al veel, in zijn nieuwe positie als voorzitter (CEO) van ABN AMRO nog veel meer.

Bos verdedigde eerst de Balkende norm (€ 175.000), toen de Wellink norm (ca. € 400.000) en vervolgens de Zalm norm (€ 750.000 +Bonus = ca. € 1 mln).

Tweede kamer akkoord met salarisvoorstel
Het is een brevet van onvermogen dat Bos en de Tweede Kamer akkoord gaan met dergelijke beloningsvoorstellen, die volledig voor rekening komen van de staatskas, ons belastinggeld.
Hiermee bevestigt Bos de ook in het bedrijfsleven vaak gemaakte fout, dat er maar één zaligmakende redder lijkt te zijn, de heer Gerrit Zalm. Bovendien wordt voorbijgegaan aan de vraag of er voor een minder en maatschappelijk acceptabeler salaris ook een goede kandidaat te vinden was.



Ongepast...
Ondertussen lacht Zalm Nederland vrolijk uit. Hij heeft de uitstraling van een prins carnaval. Alles is leuk en om te lachen. Niet gewoon lachen, nee schaterlachen. Een bedrijf dat zo zwaar in de penarie zit en waar je bovendien 8000 medewerkers moet gaan ontslaan, leidt je niet op lachende wijze. Dat is ongepast en een belediging voor de medewerkers en de belastingbetaler.

Mijnheer Bos zal het een zorg zijn. Hij is onder tafel bezig zijn eigen (inkomens)toekomst te garanderen, door nu Zalm en anderen toe te staan de schatkist te plunderen.

Wat raar toch dat Nederlanders het vertrouwen in de politiek verliezen.

Geloofwaardige (inkomens)politiek kan in de prullenbak.


19-02-2009

Lichaamstaal Bos en Vogelaar

Het zojuist verschenen dagboek van Ex Minister Vogelaar is onderwerp van discussie geworden. Zij bleek geen Minister 'Volgelaar' te willen zijn...


Tijdens haar ministerschap werd non-verbaal al duidelijk dat het tussen Vogelaar en Bos niet klikte. Bijgaande foto illustreert op duidelijke wijze het verschil tussen een 'gesloten' en een 'open' persoonlijkheid. Ook is zonder meer duidelijk 'wie' bereid is 'hoeveel' op de schuiven naar de ander.

Los van wat je van het functioneren of media optreden van Vogelaar vindt, zegt het verhaal veel van hoe het er in Den Haag aan toe gaat.

Transparantie
Zowel in het bedrijfsleven als bij de overheid wordt transparantie en openheid wel aangemoedigd, maar vaak niet gewaardeerd of beloond. Juist de maatschappelijk belangrijke onderwerpen verdienen bediscussieerd te worden, ter voorkoming van escalaties in de toekomst. Discussie en 'open optreden' worden in crisistijden vaak uitgelegd als 'onvermogen' of 'gebrek aan leiderschap'. Het omgekeerde is waar.

Benoemingsfout
Eigenlijk lag de oorzaak voor haar vertrek al in de kabinetsformatie. Vogelaar heeft een nadrukkelijk mening over het 'wat' en het 'hoe' en wilde dat graag in de kernploeg van het kabinet verankeren. Zij werd echter niet toegelaten. Eigenlijk moet je Vogelaar dan niet benoemen, maar iemand anders, die beter op het gewenste profiel past.

De verleiding: Mount Everest
Vogelaar had dat zelf ook al in de formatie kunnen constateren en zich terug kunnen trekken. Maar ja..., zij wilde de functie, die een hele eer was, te graag.
In zo'n formatiestadium kun je 'de eer nog aan je zelf houden', later niet meer.....

Vergelijk het met het beklimmen van de Mount Everest, de laatste honderd meter zijn de moeilijkste. Denk 10 keer na, kijk goed naar de context (de weersvoorspelling), voor je ja zegt voor een finale poging om de top te bedwingen. Eén foute beslissing en het kost je je leven.

Sterke/Zwakke punten
Wat er daarna gebeurd in dit soort van situaties is volkomen voorspelbaar. Een niet goed aangelijnde Minister gaat de strijd aan met Bos en wordt door hem (indirect) gekapitteld op haar uitspraken. De in oorsprong welbespraakte Minister met uitstekende communicatievaardigheden probeert tegemoet te komen aan de (steeds nieuwe) communicatie eisen van Bos en verandert daardoor in een media-klungel eerste klas.

Een goed voorbeeld van hoe iemands sterke punten door de context kunnen veranderen in zijn zwakste punten.

Typerend is hoe Vogelaar haar opvolger Eberhard van der Laan typeert: ‘Het is erg stil, zou je kunnen zeggen.’ Die stilte is precies waar Bos behoefte aan heeft.

03-02-2009

Balkenendenorm: Bosfouten....

Medio 2008 noemde de heer Nout Wellink het 'idioot' dat het salaris van premier Balkenende uitgangspunt is voor de salarissen in de publieke sector.

Minister van Financiën Wouter Bos (PvdA) was toen nog voorstander van de Balkenende-norm. Hij stelde dat de DNB-president zich 'wat krachtig heeft uitgedrukt'. "We verschillen daarin van mening", zei Bos toen in het Tros-radioprogramma Kamerbreed.

Inmiddels is Bos qua inkomenspolitiek 180 graden gedraaid.

Na een aanvankelijk krachtige start verliest Bos, met een aantal sterk aanvechtbare besluiten, nu langzamerhand het vertrouwen, dat zo hard nodig is om de crisis situatie het hoofd te bieden.

Bosfouten

De feiten op een rijtje:

Theorie: US versus NL
Ten eerste is de inkomensgrens van € 500.000 die Bos stelt in een land met zeer goed beschermde arbeidsvoorwaarden zoals Nederland, ten opzichte van een grens van $ 500.000 in een land als de U.S.A., waar je zo op straat gezet kunt worden, niet in balans.

Ethiek, transparantie en duidelijkheid
Ten tweede verzuimt Bos, in tegenstelling tot Obama, om voor bedrijven die in welke vorm dan ook overheidssteun of subsidie krijgen (hoe klein dan ook, anders krijg je daar weer een discussie over) een duidelijke (onderbouwde) norm en grens te stellen ten aanzien van het maximum inkomen.

Die norm en ook de transparantie van inkomens die daar bij hoort, is nodig om als minister van Financiën te laten zien dat hij met het geld van de belastingbetaler zorgvuldig omgaat. Een dergelijk maatregel zou weer vertrouwen geven, hetgeen momenteel hard nodig is in deze samenleving.

Met name verzuimt Bos om uit te leggen waarom dit inkomensoffer nodig is.

Zeker als ook andere managementlagen en medewerkers in een concern moeten inleveren, dan moet de top daarin het goede voorbeeld geven.

Ook geldt: Als je een trap wilt schoonmaken, dan begin je bovenaan!

De vrije markt
De derde fout is dat de norm die Bos nu noemt, ook voor de vrije markt zou gelden. Daarmee begeeft hij zich onnodig buiten zijn verantwoordelijkheidsgebied en belemmert hij onnodig de vrije markt werking.

Zwabberen...
Ten vierde 'zwabbert' Bos. Aanvankelijk noemde hij de 'Balkenende Norm' ( die overigens niet duidelijk gedefinieerd is) van zo'n € 170.000, daarna de Wellink Norm (waarvan iedereen toen nog dacht dat het € 400.000 was) en nu is ineens de 'Zalm Norm' (ca. € 1,2 mln? = 750.000x1,5?) normaal geworden.
Hierdoor verliest Bos aan vertrouwen. Het is niet verkeerd om je mening te herzien. Maar doe het dan éénmalig, leg het goed uit, net als Obama, open en transparant en biedt - zo nodig - je excuses aan.

Als een bedrijf door de overheid wordt overgenomen of in welke vorm dan ook gesubsidieerd gaat worden, zouden bestaande (belonings)afspraken (die zijn gebaseerd op de markt-prijzen) onmiddellijk moeten worden herzien en teruggebracht naar de door de overheid gedefinieerde norm.

Persoonlijke Ethiek
Ten vijfde wekt Bos door deze manier van handelen de indruk (waar of niet waar) dat hij zijn eigen toekomstig inkomen aan het regelen is.

Qua ethiek dient een minister alles in het werk te stellen deze schijn te vermijden.

En minister heeft nu eenmaal een voorbeeldfunctie, zo ook Bos.

Dubbelfout=Een fout die niet hersteld wordt
Ten zesde bewerkstelligt Bos onbedoeld dat zittende bestuurders van ondernemingen die een kapitaalinjectie hebben gekregen niet hun 'lessen leren'.
Uit recente interviews met bestuurders van dergelijke ondernemingen bleek dat zij niet het idee hadden gefaald te hebben. Ook vonden ze dat de situatie waarin de bedrijven zich nu bevinden, hun niet toegerekend kan worden.

Door ook nog eens bestuurders die duidelijk gefaald hebben te benoemen op belangrijke posities (voorbeeld : Enthoven, ex NIBC, nu RvC ABN AMRO) maakt hij duidelijk dat ook hij, Bos, geen lessen wil trekken uit het verleden en dat we in Nederland met dezelfde bestuurders die debet zijn aan deze ellendige situatie nu denken diezelfde problemen te gaan oplossen.

Management lessen...
Management les nummer 1 in het (bedrijfs)leven is: confronteer mensen met hun fouten en als ze er geen les uit (willen) trekken, reken ze er op af.
Als je dat niet doet als 'minister manager' krijg je uiteindelijk zelf het mes in de rug.

Beter...
Bos had er verstandiger aan gedaan op de top posities van de noodlijdende bedrijven bestuurders met 'bewezen kwaliteiten' te benoemen. Bestuurders die bewezen hebben resistent te zijn tegen de geldelijke verleidingen. Bestuurders die bovendien, zowel bedrijfsmatig als qua inkomen, een gezonde risico-rendement verhouding hebben weten te bewerkstelligen.

Kortom: we zijn er nog lang niet.....