Slingerend kabinetsbeleid

Onder de titel "Opgepast: ministers gaan komende tijd wat extra gas geven" meldt De Pers het volgende:

Regeringspartijen willen na de nederlaag in de Europese verkiezingen hun tempo opvoeren.

‘Mijn vader zei altijd’, aldus minister Ab Klink van Volksgezondheid onlangs in een ministerraad, ‘als je caravan begint te slingeren, moet je niet remmen maar gas geven’.

Een meesterlijke metafoor voor het kabinet na de Europese verkiezingen, zei integratieminister Eberhard van der Laan, toen hij naar de Tweede Kamer moest voor het vragenuur. ‘We gaan harder rijden om die caravan recht te trekken’. Dát is volgens hem, na het verlies voor CDA en PvdA, ‘de spirit’. Betrokkenen beamen dat het kabinet heeft afgesproken beleid beter uit te dragen.

Helaas...
Flink gas geven of flink remmen is (alle twee) per definitie het slechtste wat je kunt doen in het geval van slingeren van je caravan.

Mijn vader zei altijd: "denk na voor je wat zegt en als het niet weet, zoek het op".

Volgens het boekje moet je als volgt reageren als je caravan begint te slingeren:

• Kalm blijven en niet hard remmen of gas geven, anders verlies je de controle totaal.
• Gaspedaal loslaten en wachten tot de combinatie weer onder controle is.

Het bewijs hiervoor vind je in de "Official DSA Theory Test"(vragen 14.2 en 14.3).

Conclusie

• Het kabinet moet eerst op een beginnerscursus crisismanagement...
• Nederland besturen is een vak, net als minister zijn en de ministerraad is geen oefentoneel voor stand-up comedians
• Denk als kabinet na wat de oorzaak is van de problemen, luister, analyseer en stel vast wat de beste oplossing is.
  
• Hard roepen, uit de heup schieten, one-liner-management, het Nederlands volk is het zat en zal het kabinet hier op hard afrekenen.

Contract is Contract

Bonusafspraken met CEO's moeten altijd worden nagekomen. Dat klinkt toch redelijk en rechtvaardig zou je zeggen?

De feitelijke situatie op een rijtje:

• De CEO
  Prestatie- en afscheidsbonussen van CEO's liggen contractueel vast.
  
  
• De Bedrijven
  De bedrijven van bepaalde CEO's verkopen producten waardoor de klanten en daardoor de bedrijven zelf in financiële moeilijkheden komen en hun contractuele afspraken dus niet meer na kunnen komen.
  
  
• De Klanten
  De klanten van dergelijke bedrijven komen als gevolg van verkeerde producten in financiële moeilijkheden en lijden forse financiéle schade en moeten soms zelfs hun huis verkopen.
  
  
• De Werknemers
  Ontslag volgt voor veel werknemers. De arbeidscontracten van werknemers worden éénzijdig opgezegd.
  
  
• De Aandeelhouders
  De aandelen worden veel minder waard. Aandeelhouders verliezen hun geld. De door CEO's in het veruitzicht gestelde rendementen kunnen niet worden waargemaakt. Sterker nog er is sprake van negatief rendement.
  
  
• De belastingbetaler
  Door overheidsingrijpen draait de belastingbetaler ongevraagd op voor de verliezen die het gevolg zijn van een verkeerd CEO beleid.

Echter ....

Contract is Contract

De afscheids- en prestatiebonussen met CEO's moeten worden nagekomen

Tja... rechtvaardig toch?

SOURCE

Harikiri Bonus Abfahrt CEOs

Het volksgericht over de maatschappelijk onaanvaardbare bonustoekenningen in de financiële sector lijkt begonnen:

Harikiri
Nieuwsrubriek 925 meldt:
Senator Charles Grassley uit Iowa zei gisteren dat het management van AIG de "Japanse methode" zou moeten toepassen door persoonlijke verantwoordelijkheid te nemen met betrekking tot het instorten van verzekeraar AIG.

video

"Ik zou me een stuk beter voelen als ze het Japanse voorbeeld zouden volgen door diep te buigen voor het Amerikaanse publiek, sorry te zeggen en door één van deze twee dingen te doen: aftreden of zelfmoord plegen". "En de Japanners plegen meestal zelfmoord voordat ze hun excuses aanbieden".

Overigens laat Grassley's woordvoerder weten dat Grassley niet vindt dat de AIG-bazen zelfmoord moeten plegen.

Het is spijtig te moeten constateren dat eerst iemand het onuitgesproken Harikiri moet voorstellen, om bestuurders die hebben gefaald tot een simpel ontslag te brengen.

Lodewijk de Waal, Visboer adviseert Vis

Lodewijk de Waal, oud-FNV-voorzitter en beoogd overheidscommissaris bij ING, verdedigt de bonussen die ING onlangs heeft uitgekeerd aan zo'n veertigduizend medewerkers.

Dat zegt hij in een vraaggesprek met de Volkskrant.

De Waal stelt in het vraaggesprek dat hij de bonussen niet had kunnen tegenhouden, omdat hij nog moet worden benoemd door de aandeelhouders.

Hij verklaarde echter dat als hij het wel had gekund, hij het echter ook niet had tegengehouden: ,,Ik ben als vakbondsbestuurder ook altijd tegen het openbreken van cao-afspraken geweest..’’

Criteria Commissaris-benoemingen
Het is, na Enthoven en nu De Waal, duidelijk dat Minister Bos bij de overheidscommissaris-benoemingen de zogenaamde janboerefluitjes-methode hanteert. Onder het motto "zeg weet jij nog iemand?" worden kandidaten uit het old boys network gerecruteerd.

Bos had natuurlijk een duidelijke profielschets met eisen moeten formuleren, die transparant communiceren en vervolgens de kandidaten moeten toetsen op de selectiecriteria, om daarna een commissaris benoemen die aan de eisen voldoet.

Nu is er 'an sich' met de heer Lodewijk de Waal natuurlijk helemaal niets mis. Maar als je aan een kalkoen vraagt wat je met kerstmis moet eten, weet je het antwoord.

Een positieve variant op dit gezegde is:

"Wat krijg je op je bord als je de Visboer vraagt om advies?"

Het antwoord mag duidelijk zijn: Een drieletterig woord dat begint met een V.

Zo ook de heer De Waal.

Commissaris rol
Het is duidelijk dat De Waal zich in zijn standpunt m.b.t. de ING-Bonus laat leiden door zijn verleden als vakbondsbestuurder.

Regel één bij commissarissen is dat zij een onafhankelijk positie innemen. Alleen al het feit dat de heer de Waal zich blijkbaar afvraagt wat hij als vakbondsbestuurder zou hebben besloten en dat ook nog communiceert naar heel Nederland, maakt duidelijk dat hij geen onafhankelijke positie inneemt en de spelregels voor commissarissen niet beheerst.

Een goed commissaris moet het bedrijfsbelang afwegen en - zolang het bestuur goed functioneert - daarbij op de achtergrond blijven. Dat laatste betekent dat hij beslist niet via de pers uitspraken mag doen.

Bestuurlijk amateurisme viert hoogtij in Nederland.

Misschien kan minister Bos in de huidige situatie maar het best een opleidingklasje voor commissarissen oprichten.....

ING Bonus: Management by the book

Het wordt steeds gekker in dit kikkerlandje. Soms vraag je je af of er nog iemand in dit land is die weet wat 'management' is. Als voorbeeld: Bonusbetalingen ING.

De feiten

1. Het resultaat van ING daalde van € 9,1 miljard positief (2007) naar € 729 miljoen negatief in 2008.
2. De staatssteun aan ING bedraagt in 2008 zo'n slordige € 40 miljard.
   
   

De bonus
Ondanks bovengenoemde feiten ontvangen vele medewerkers van ING, naast de prestatiebonus, ook nog een discretionaire bonus over 2008. Over de grootte van die laatste bonus is de nieuwe ING-topman Hommen mistig. De bonus zou circa € 300 miljoen bedragen, de media spreken over een veelvoud hiervan.



Onvermogen
Zowel Hommen als Minister Wouter Bos zijn ontevreden over de bonustoekenning:

• Hommen (Bron FD)
  ING-topman Jan Hommen had zijn personeel over het afgelopen jaar liever geen bonussen betaald. Het besluit om de bonussen uit te keren zal echter niet worden teruggedraaid.
  Hommen: 'Het is heel veel geld en ik vind de omstandigheden heel vervelend om dit te doen. We hebben echter genoeg problemen om te tackelen en ik wil niet ook nog eens mijn mensen tegen me in het harnas werken'.
  
  
• Bos (Bron FD)
  Bos liet zijn teleurstelling over het besluit van ING duidelijk merken. 'Ik vind dat elke bank in deze tijden buitengewoon voorzichtig om moet gaan met bonussen.'
  
  Minister Bos gaat er duidelijk niets aan doen: 'Ik ga er niet over, ING is geen staatsbank', aldus Bos
  
  

Management by the book
Nederland voelt dat het belazerd wordt. Indirect worden op kosten van de belastingbetaler bonussen uitbetaald voor een bedrijf dat anders failliet zou zijn geweest.

In ieder 'normaal' bedrijf met een dergelijke terugloop van resultaten, roept de verantwoordelijk Voorzitter zijn mensen bij elkaar en legt uit:

"Beste ING-medewerkers, het afgelopen jaar is, ondanks grote inzet van ons allen, de winst van 10 miljard euro omgeslagen in een verlies van één miljard. Daarenboven hebben we zo'n € 40 miljard aan staatssteun ontvangen.

Zonder deze steun zou ING nu niet meer hebben bestaan. In moeilijke tijden moet het klantbelang en - direct daarna - dat van aandeelhouders prevaleren, boven dat van het personeel. Dit betekent dat we als bestuur moeilijke keuzes hebben moeten maken.

Als Bestuur zien we af van 'gemaakte afspraken', door onze bonussen over 2008 volledig in te leveren en datzelfde vragen we ook aan jullie. Ik vertrouw er op dat jullie je kunnen vinden in de genomen maatregelen.

Ook geloof ik in de kracht van medewerkers, Bestuur en ING als merk om de huidige situatie te keren en van ING weer een gezond financieel bedrijf te maken.

Diegenen die zich onverhoopt niet in de genomen maatregelen kunnen vinden, kunnen direct met mij contact opnemen en zal ik graag persoonlijk te woord staan."

Excuus Management naar de prullenbak
Het excuus van Hommen om het gevecht niet aan te gaan, gaat niet op:

1. Medewerkers
   Bovenstaande mededeling van de voorzitter kost 3 minuten, maakt duidelijk welke medewerkers je wel en niet wil in een bedrijf en committeert bovendien medewerkers aan nieuwe ambitieuze doelstellingen.
   
   Inderdaad, de opportunisten, zelfverrijkers en mensen zonder ING-hart zullen het bedrijf verlaten. Maar daar is niks mis mee, die kan ING missen als kiespijn, zelfs al zijn dat technisch hoogstaande 'professionals'. Daar zal tegenover staan dat ING nieuw elan aantrekt dat er niet voor wijkt om ook in moeilijke tijden de kar te trekken.
   
   
2. Klanten en aandeelhouders
   Ook zullen ING-klanten de boodschap begrijpen: ING is er voor hen en niet andersom. Klanten zullen hun rekening niet opzeggen en weer vertrouwen krijgen in het bedrijf.
   
   Aandeelhouders zullen weer vertrouwen krijgen en meer willen investeren.
   

Gemiste kans
Kortom, het feit dat noch Hommen als eerstverantwoordelijke, noch Minister Bos, ingrijpen, is onbegrijpelijk en een fout met grote consequenties. Voor ING, maar ook voor de rest van Nederland.

Minister Bos kan inderdaad niet direct ingrijpen op de bonussen.
Maar de namens de Nederlandse Staat afgevaardigde commissarissen kunnen duidelijk maken dat als de ING-Directie niet haar verantwoordelijkheid neemt inzake de bonussen, de Raad van Commissarissen dat wel zal doen richting Bestuur.

Een oud Nederlands spreekwoord is hier op zijn plaats:
Zachte heelmeesters maken stinkende wonden.....

Entstein

Michael Enthoven, de voormalige CEO van NIBC die verklaarde niet eens te weten wat subprime leningen waren, is op 15 oktober door Minister Bos benoemd tot bestuurder bij RFS Holdings en Commissaris bij ABN Amro Holding en ABN Amro Bank.

Financieel Dagblad: Citaat van Enthoven
Na de mislukte overname door Kaupthing stapte Enthoven op. Tegenover het FD zei Enthoven dat hij niet op de hoogte was van NIBCs betrokkenheid bij subprime hypotheken.

'Ik wist niet dat we subprime-leningen kochten', zei hij in februari op de dag dat hij opstapte. 'Ik wist toen zelfs niet wat subprime was. Misschien dat onze Amerikaanse portfoliomanagers het wisten, maar het is uiteindelijk onze verantwoordelijkheid dat we weten waarin NIBC belegt. Stegmann en ik trekken hier onze conclusies uit.'

Dezelfde Minister Bos heeft - anno maart 2009 - sterke kritiek op commissarissen.

Mi(ni)sterie van Financiën
De benoeming van Enthoven is discutabel en een mysterie. Het Ministerie van financiën licht de benoeming toe:

"Begin dit jaar trad hij (Enthoven) af. Hij nam daarmee verantwoordelijkheid voor de problemen bij NIBC, dat zwaar had te lijden van de aanzwellende kredietcrisis."

Verantwoordelijkheden
Blijkbaar verwart het MvF (Bos) "het nemen van iemands verantwoordelijkheid" met "het realiseren van iemands verantwoordelijkheden".

De schijn tegen
Los van de mogelijkheid dat Enthoven inderdaad een 'financiële kanjer met één vlekje op zijn blazoen' is, heb je als MvF de verantwoordelijkheid iedere verkeerde schijn bij benoemingen te vermijden. Door deze benoeming neemt het vertrouwen van Nederlanders in de regering verder af.

Pensioenfondsen
Behalve Enthoven waren er nog meer instanties die blijkbaar ook niet erg met het woord subprime bekend waren: De pensioenfondsen, hun adviseurs en de toezichthouders.

Als gevolg van de subprime leningen namen de beleggingen (A=Assets ) van pensioenfondsen het afgelopen jaar (2008) met zo'n slordige € 160 miljard af. Het vermogen (E=Equity), zijnde het saldo van de Assets en de Verplichtingen (L=Liabilities), van pensioenfondsen die sterk in subprimes en (buitenlandse) aandelen hadden belegd, werd daardoor negatief.

Einstein wist het al:


Verdampt
€ 160 mlrd in één jaar is er bij de pensioenfondsen verdampt. Dat is nog eens andere koek dan € 40 miljard die volgens Minister Bos de afgelopen twee jaar verdampt is op de overheidsbegroting. Hopelijk kijkt Minister Bos niet alleen naar zijn eigen kasboekje, maar naar het gehele financiële en economische kasboek van de B.V. Nederland.

Wie helpt, Enthoven, Einstein of misschien wel 'Entstein' .....? Het wordt tijd om snel de totale financiële en economische schade te overzien, echte maatregelen te nemen en goede benoemingen te doen.

Marketing: PVV grootste partij

Volgens onderzoeksbureau Maurice De Hond zou, als er nu -maart 2008 - verkiezingen gehouden zouden worden, PVV de grootste partij zijn in Nederland.

De PVV zou op 27 zetels (18%) komen en daarmee het CDA overtreffen.





Nederland sukkelt langzaam in slaap. Nog slechts 27% van de Nederlanders heeft er vertrouwen in dat de regering met een goed crisisplan komt.

Door de crisis, het uitblijven van adequate economische stimuleringsmaatregelen, het belonen van de graai- en grijpcultuur en het openlijk manipuleren van het parlementaire enquête recht verliest de regering in rap tempo aan vertrouwen.

De toenemende werkeloosheid en overheids-micro-management zullen dit vertrouwen waarschijnlijk nog verder doen afbrokkelen.

Onderschatting
De huidige regering onderschat de situatie totaal en reageert volstrekt verkeerd op het dreigende PVV-gevaar door te ontkennen dat er een probleem is, het te negeren en te hopen (in plaats van maatregelen te treffen) dat het allemaal wel 'los zal lopen' en vanzelf zal goedkomen.

Echter, niet de Islam is de grootste bedreiging op korte termijn, maar de toename van de steun aan de PVV, een partij met een duidelijk beleid dat helaas geen oplossingen biedt voor de huidige crisis.

Prognose?
Als we zo doorgaan wordt de vraag waar we politiek staan na de zomer van 2009:

Gezond verstand?
Historisch is gebleken dat het 'gezonde verstand' het niet wint van de negatieve emotie.
De ontwikkeling doet sterk denken aan de ontwikkelingen in de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw. Ook toen vormde onvrede, als gevolg van de wereldcrisis en de werkeloosheid, de belangrijkste reden om op de NSDAP van Hitler te gaan stemmen.

Het NSDAP partijprogramma bevatte destijds dan ook veel aansprekelijke punten, die de oplossing leken voor een groot aantal problemen die ook in onze tijd spelen.

Bij de verkiezingen van 1928 stelde de NSDAP nog niets voor. Echter, binnen vier jaar, op de Rijksdagverkiezingen van november 1932, werd de NSDAP met 196 van de 584 zetels (33%) de grootste partij.
Deze ontwikkeling leidde in 1933 tot het aan de macht komen van Hitler als rijkskanselier.
We weten inmiddels wat daarvan de gevolgen waren.

Wilders' marketingmachine
Wilders' marketing machine draait op volle toeren. Sein Kampf is het nietszeggende, maar volledig onderschatte, Fitna-filmpje. De regering liet haar reactie op dit filmpje afhangen van de internationale reactie en dat is voelbaar voor de Nederlandse bevolking.

De heer Wilders debatteert of vecht niet met edele wapens maar met 'emotie' en met de zwakheden van ons democratisch bestel.

De regering wordt dan ook niet, zoals premier Balkenende nog steeds veronderstelt, afgerekend op haar beleid, maar op 'emotie'.

Het vervelende is bovendien dat de PVV, afgezien van het het 'Nederland is van en voor Nederlanders beleid', een sterk, duidelijk en aanstekelijk partijprogramma heeft, dat gezonde principes weer terug wil brengen in de Nederlandse samenleving. Van dat programma kunnen en moeten andere partijen nog veel leren.

Democratie
Helaas kan de Democratie soms slechts bewaard worden door anti-democratische maatregelen. het vervelend is dat de heer Wilders dat ook tussen de regels door zegt. Wakker worden dus!

Laten we vooral ons gezonde verstand bewaren.....

Zalm blijft lachen

Als Minister van Financiën lachte Zalm al veel, in zijn nieuwe positie als voorzitter (CEO) van ABN AMRO nog veel meer.

Bos verdedigde eerst de Balkende norm (€ 175.000), toen de Wellink norm (ca. € 400.000) en vervolgens de Zalm norm (€ 750.000 +Bonus = ca. € 1 mln).

Tweede kamer akkoord met salarisvoorstel
Het is een brevet van onvermogen dat Bos en de Tweede Kamer akkoord gaan met dergelijke beloningsvoorstellen, die volledig voor rekening komen van de staatskas, ons belastinggeld.
Hiermee bevestigt Bos de ook in het bedrijfsleven vaak gemaakte fout, dat er maar één zaligmakende redder lijkt te zijn, de heer Gerrit Zalm. Bovendien wordt voorbijgegaan aan de vraag of er voor een minder en maatschappelijk acceptabeler salaris ook een goede kandidaat te vinden was.

Ongepast...
Ondertussen lacht Zalm Nederland vrolijk uit. Hij heeft de uitstraling van een prins carnaval. Alles is leuk en om te lachen. Niet gewoon lachen, nee schaterlachen. Een bedrijf dat zo zwaar in de penarie zit en waar je bovendien 8000 medewerkers moet gaan ontslaan, leidt je niet op lachende wijze. Dat is ongepast en een belediging voor de medewerkers en de belastingbetaler.

Mijnheer Bos zal het een zorg zijn. Hij is onder tafel bezig zijn eigen (inkomens)toekomst te garanderen, door nu Zalm en anderen toe te staan de schatkist te plunderen.

Wat raar toch dat Nederlanders het vertrouwen in de politiek verliezen.

Geloofwaardige (inkomens)politiek kan in de prullenbak.

Lichaamstaal Bos en Vogelaar

Het zojuist verschenen dagboek van Ex Minister Vogelaar is onderwerp van discussie geworden. Zij bleek geen Minister 'Volgelaar' te willen zijn...

Tijdens haar ministerschap werd non-verbaal al duidelijk dat het tussen Vogelaar en Bos niet klikte. Bijgaande foto illustreert op duidelijke wijze het verschil tussen een 'gesloten' en een 'open' persoonlijkheid. Ook is zonder meer duidelijk 'wie' bereid is 'hoeveel' op de schuiven naar de ander.

Los van wat je van het functioneren of media optreden van Vogelaar vindt, zegt het verhaal veel van hoe het er in Den Haag aan toe gaat.

Transparantie
Zowel in het bedrijfsleven als bij de overheid wordt transparantie en openheid wel aangemoedigd, maar vaak niet gewaardeerd of beloond. Juist de maatschappelijk belangrijke onderwerpen verdienen bediscussieerd te worden, ter voorkoming van escalaties in de toekomst. Discussie en 'open optreden' worden in crisistijden vaak uitgelegd als 'onvermogen' of 'gebrek aan leiderschap'. Het omgekeerde is waar.

Benoemingsfout
Eigenlijk lag de oorzaak voor haar vertrek al in de kabinetsformatie. Vogelaar heeft een nadrukkelijk mening over het 'wat' en het 'hoe' en wilde dat graag in de kernploeg van het kabinet verankeren. Zij werd echter niet toegelaten. Eigenlijk moet je Vogelaar dan niet benoemen, maar iemand anders, die beter op het gewenste profiel past.

De verleiding: Mount Everest
Vogelaar had dat zelf ook al in de formatie kunnen constateren en zich terug kunnen trekken. Maar ja..., zij wilde de functie, die een hele eer was, te graag.
In zo'n formatiestadium kun je 'de eer nog aan je zelf houden', later niet meer.....

Vergelijk het met het beklimmen van de Mount Everest, de laatste honderd meter zijn de moeilijkste. Denk 10 keer na, kijk goed naar de context (de weersvoorspelling), voor je ja zegt voor een finale poging om de top te bedwingen. Eén foute beslissing en het kost je je leven.

Sterke/Zwakke punten
Wat er daarna gebeurd in dit soort van situaties is volkomen voorspelbaar. Een niet goed aangelijnde Minister gaat de strijd aan met Bos en wordt door hem (indirect) gekapitteld op haar uitspraken. De in oorsprong welbespraakte Minister met uitstekende communicatievaardigheden probeert tegemoet te komen aan de (steeds nieuwe) communicatie eisen van Bos en verandert daardoor in een media-klungel eerste klas.

Een goed voorbeeld van hoe iemands sterke punten door de context kunnen veranderen in zijn zwakste punten.

Typerend is hoe Vogelaar haar opvolger Eberhard van der Laan typeert: ‘Het is erg stil, zou je kunnen zeggen.’ Die stilte is precies waar Bos behoefte aan heeft.

AOW, ASW of AMW?

De AOW die in 1957 werd geïntroduceerd en ons grootste sociale gedachtegoed is, staat ter discussie.

Bij onveranderd beleid ontwikkelen de AOW-kosten zich van 5% tot 9% van het BBP in 2040.

Ieder paar werkende Nederlanders onderhoudt tegen die tijd één gepensioneerde Nederlander, die dan al of niet in het buitenland woont.

De kredietcrisis zet de zaak op scherp.Politieke partijen, vakbonden en werkgevers gaan met elkaar in gevecht, maar waarover?

Vergrijzing
Nederland vergrijst en het aantal AOW-ers ontwikkelt zich (bij ongewijzigd beleid) als volgt:

	AOW-ers
Jaar	Aantal	Als % van de bevolking NL
1957	0,9 mln	9%
2008	2,4 mln	15%
2040	4,5 mln	26%

Ouderdomsverzekering
Sinds de introductie van de AOW in 1957 staat in de wettekst de volgende definitie:

Een verplichte verzekering tegen geldelijke gevolgen van ouderdom

Nu is 'ouderdom' een relatief begrip. Toen in 1957 de AOW werd ingevoerd, vond men een 65-jarige blijkbaar 'oud'. Tegenwoordig, zo blijkt uit een onderzoek van Veldkamp uit 2004, vinden we pas iemand van tussen de 70 en 80 jaar oud. Momenteel is, net als in 1957, zo'n 9% van de bevolking ouder dan 72 jaar. Blijkbaar vinden we dus dat ruwweg de 9% oudsten in onze samenleving ook daadwerkelijk 'oud' is.

Het vervelende is echter dat we vergeten zijn de wet conform de bedoeling uit te voeren. We hebben aan het begrip 'ouderdom' steeds de waarde '65 jaar' toegekend. Het gevolg is dat het percentage AOW-ers is toegenomen van 9% in 1957 tot 15% van de Nederlandse bevolking eind 2008.

We kunnen dus inmiddels eigenlijk beter spreken van de ASW, de Algemene Senioren Wet, in plaats van de AOW.

Bij handhaving van de huidige AOW-Pensioenleeftijd van 65 jaar zal in 2040 zo'n 25% van de bevolking uit uit AOW-ers bestaan.
We kunnen tegen die tijd dan beter spreken van de Algemene Midlife Wet, de AMW.

De zogenaamde grijze druk (aantal 65+ / aantal werkenden), die nu ongeveer 24% is tegen die tijd opgelopen tot 51%. Concreet betekent dit dat elk paar werkende Nederlanders in 2040 een andere Nederlander moet onderhouden!

De wettelijk 'bedoelde' AOW Pensioenleeftijd
Had de pensioenleeftijd wel gelijke tred gehouden met het begrip ouderdom (criterium: de oudste 9% van de bevolking) dan zou de pensioenleeftijd ultimo 2008 inmiddels 72 jaar zijn.
Voor de toekomst, in 2040, zou dit '9% ouderomscriterium' zelfs een pensioenleeftijd van 79 jaar betekenen!

Ontwikkeling pensioenleeftijd
Als de AOW was uitgevoerd op basis van de definitie dat 'ouderdom' betekent dat een constant percentage AOW-ers van 9% (niveau jaar 1957) of 15% (niveau jaar 2008) van de bevolking 'oud' is en derhalve in aanmerking komt voor AOW, dan zou de pensioenleeftijd zich als volgt hebben ontwikkeld:

Ontwikkeling pensioenleeftijd bij constant % AOW-ers

	AOW-ers als % Totale bevolking
Jaar	9%	15%
1957	65
2008 2018	72 74	65 68
2040	79	74

Zelfs handhaving van het huidige percentage van 15% AOW-ers naar de toekomst, zou betekenen dat de pensioenleeftijd in 2040 toch altijd nog op 74 jaar gesteld zou moeten worden.
Het mag duidelijk zijn dat met dit perspectief alternatieve oplossingen nauwelijks zin hebben en een discussie of de pensioenleeftijd al of niet naar 67 jaar moet een non-discussie is.

De werkelijke discussie moet gaan over "Wat is oud?" en dat is noch 65 jaar noch 67 jaar, maar eerder ergens in de zeventig.

De pensioenleeftijd moet dan ook zo snel als mogelijk naar minimaal leeftijd 74.

Voor liefhebbers van alternatieven, toch nog maar even de zaken op een rijtje:

Alternatieven
In principe zijn er 4 alternatieve scenario's om de AOW aan te passen:

Scenario	Actie	Consequentie
1. Beperken	AOW wordt bijstandsvoorziening op termijn	Einde AOW
2. Uitstellen	Doet pijn, maar dwingt tot handelen/nadenken	AOW blijft & niet duurder
3. Financieren	Lost niets op, legt onnodige belastingdruk	AOW duurder
4. Dynamiseren	(Donner 65-70 Plan), Lost niets op, Complexer	AOW duurder

Wil de AOW blijven waarvoor zij bedoeld is, een basisvoorziening voor 'ouderen', dan is uitstellen, d.w.z. de pensioenleeftijd verhogen, de enige echte oplossing en zal de AOW-pensioenleeftijd dus met rasse schreden omhoog gebracht moeten worden.

De enige echte oplossing
Indien we het huidige relatieve aandeel AOW-ers van 15% als uitgangspunt voor de toekomst nemen, betekent dit in ieder geval dat - in afwachting van verdere ontwikkelingen - de komende 10 jaar de AOW-pensioenleeftijd ieder kalenderjaar met 3 à 4 maanden maanden moet worden verhoogd. Een pijnlijk, noodzakelijk, maar eenvoudig besluit.

Voordeel van dit besluit is dat:

• de AOW lasten relatief gezien niet toe zullen nemen
• de AOW - ook voor toekomstige generaties - financierbaar blijft
• Elke Nederlander precies weet wat zijn pensioendatum is en blijft
• De AOW-discussie de komende 10 jaar gesloten kan worden
• De AOW qua niveau gehandhaafd blijft
  

Conclusies

1. Stop met het beperken, (her)financieren en dynamiseren van de AOW.
2. Hou de AOW in stand zoals hij oorspronkelijk bedoeld is:
   Voor 'Ouderen'
3. Verhoog door de AOW-leeftijd ieder jaar met 4 maanden

Balkenende Guruzgan?

Premier Jan Peter Balkenende en staatssecretaris Jack de Vries (Defensie) brachten een bezoek aan Uruzgan.

Balkenende sprak de Nederlandse troepen toe.

'Niks mis mee' was de algemene locale reactie.

Daarmee laat Balkenende in deze moeilijke tijden gelukkig zien dat hij nog steeds achter zijn mensen staat.

Een man een man en woord een woord, dat is wat Balkende onder alle moeilijke omstandigheden probeert uit te stralen.

Premierwedstrijd
Balkenende, inmiddels alweer 6,5 jaar premier, kijkt vooruit naar volgende termijnen, zo blijkt uit Elsevier. "Volgend jaar kan ik Hendrik Colijn in dienstjaren passeren." Die was in de jaren twintig en dertig in totaal 2483 dagen (bijna zeven jaar) minister-president. Balkenende kan Colijn volgend jaar mei voorbijstreven op de lijst van langstzittende premiers. Hij heeft dan nog Lubbers met 12 jaar premierschap voor zich.

Het lijkt wel een wedstrijd in (voor) paal zitten!

Nieuw leiderschap
In crisistijden komen de democratische principes onder druk (Irak discussie).
Het nieuwe leiderschap dat Balkenende wil laten zien, vergt een omgeving die zijn leiderschap erkent en bereid is de onlosmakelijke fouten die verbonden zijn aan dat leiderschap (zonder discussie) te aanvaarden. Dat is moeilijk voor de alsmaar vragenstellende en "waarzijnwetochmeebezig" mentaliteit van de Nederlandse bevolking.......

Maar ja, Guru's gaan en komen, of op z'n Afghaans "gurusz gan et coms..." ......

Laten we hopen dat Balkende de kracht en het draagvlak krijgt om door te pakken. Dat is het enige dat Nederland er bovenop kan helpen.

Valentijnsgedoe

Valentijnsdag, 14 februari....

Valentijn, wie was dat eigenlijk?

Dat weten we niet zeker. Waarschijnlijk was Valentijn een bisschop die, tegen de Romeinse wetten in, een heidense soldaat met een christelijke vrouw zou hebben getrouwd.

Hij vond de liefde sterker dan de wet. Dat kostte hem letterlijk zijn kop. Volgens de legende wist Valentijn net voor zijn onthoofding een briefje aan de dochter van de gevangenisbewaarder te geven met daarop de tekst: Van je Valentijn.

Historie
In Engeland wordt al sinds de middeleeuwen en in de Verenigde Staten sinds de 19e eeuw, Valentijnsdag gevierd. In Nederland is dit feest ons vanuit de commerciële hoek met gedeeltelijk 'succes' opgedrongen.

Commercie
Valentijnsdag is dus geen officiële feestdag, maar net als Vaderdag, Moederdag, Sinterklaas en Haloween een geforceerde commerciële feestdag met als bedoeling de omzet van horeca en middenstand te vergroten.

Paradox
Ondanks dat uit onderzoek blijkt dat 90% van de bevolking Valentijnsdag veel te commercieel vindt, koopt 27% toch 'iets' voor Valentijn.

Mystiek
Alhoewel Nederlanders geen versierders zijn, speelt misschien het mystieke element 'de geheime liefde' hier een rol......
Onderzoeken wijzen uit dat iedereen in zijn leven wel 2 of meer stille liefdes doormaakt...

We zijn een raar volkje.

Bron: AD, Telegraaf